GEL YENİCE’YE                          Zannettik ki oralara gittin de buraları unuttun, Çoluğu çocuğu gurbet elde büyüttün, İnan buram buram burnumuzda tüttün, Bir yolunu bul,gel Yenice’ye…   Ne olur köyüne döndür yüzünü, Buralardan ayırma özünü, Uçaklara,yollara diktirme gözümü, Pendirli dürüm yemeye gel Yenice’ye…   Tüp bitse gıhakla bir çay demlesem, Elinen beraber yolunu beklesem, Daha sana ne söylesem, Dönderme yemeye gel Yenice’ye…   Yaz ağzı gel de firik ütelim, İkimiz bir davar güdelim, Çöğlerin arasında omaç edelim, Çiğdemde olsun gel Yenice’ye…   Paşalıya doğru ırmağın yolunu tutsak, Çalının üstünde atletleri kurutsak, Çorapların eşini orda unutsak, Köbelek zamanı olsun gel Yenice’ye…   Büküm koysunlar dürümlerimiz cisli, Çaydanlığımızın dışı da pek isli, Dokunuyorsa çabuk geç bu faslı, Acıları sarmaya gel Yenice’ye…   Yaylacık,acerbağı,söğütlüyü dolaşak, Yolda Tatıklılara bulaşak, Oturup seninle eskilerden konuşak, Terli terli çalkamaç içmeye gel,Yenice’ye…   Kalmadıya bulursak düven sürelim, Uluçayıra bir pala serelim, Arafaların bağdan aşağı  gidelim, Karüstüne bekmez döküp yemeye gel,Yenice’ye…   Koyunlar kuzulasa çobana biz karşı gitsek, Kuzunun sahibinden yumurtamızı istesek, Yapan birine guymak,pelte söylesek, İnekler bızaladı,ağaz yemeye,gel Yenice’ye…   Yorulsak yollarda akşam olsa, Köyün itleri bizi kovalasa,hatta beni yaralasa, Bu hayallerimiz gerçek olsa, Bir hayırlı sabaha uyanmaya gel Yenice’ye…   Sunay hoca böyle söyler dururum, Ben her gece rüyamda seni görürüm, Bu gidişle gurbet elde ölürüm, Son nefeste olsan gel Yenice’ye…   Sunay ÇELİK_Ankara 01.01.2008Ankara